ElassaR

Başka söze ne hacet

Oldu olacak sanırım bu sefer olacak.

Bu arada geçtiğimiz pazar günü ki tarih 29.06.09 hayatımda bir ilk daha oldu.

Ne yazıkki ilklerin sayısı git gide, gide gide azalır oldu.

Sanırım ben artık demleniyorum.

Belki pek çok insan bu konu ile ilgili birşeyler yazmış eleştiride bulunmuştur. Gündemden takip ettiğim kadarıyla en çok sesi çıkanlardan biri de Okan Bayülgen, kendisini her ne kadar pek takdir etmiyor olsamda bu tavrını takdir ile karşılıyorum. Hatta alkışlıyorum

Şimdi geçmişten notlar olarak düşündüğüm için ve gelecekte bu yazıyı tekrar okuduğumda ne olduğunu bile hatırlayamayacağım diyer popüler kültür öğelerinde olduğu gibi bu programda silinip yok olup gidecek adım gibi eminim.

Şimdi bir program var ismi lazım olmayan bir kanalda ki bu kanal bayağı bayağı şaibeli bir şekilde bir devlet en büyüğünün bir küçüğü yardımı ve desteği ile damadının da yöneticisi olduğu bir şirkete güzide devletimin güzide bir bankasının uygun koşullu güzel vadeleri kredisi aracılığı ile peşkeş çekilmiş bir kanalda yayınlanıyor. Böyle güzide sanatçılarımız sunuculuğunu yapıyor ve çocuklar saçma sapan şarkılar söyleyerek kendilerini gösteriyorlar.

Daha önce de benzer programlar ve kazananları oldu ki pek çoğunun  sonuda hazin oldu. Şimdi bu çocuklarıda böyle bir son bekliyor korkarım ki.

Henüz gelişme çağında olan karakterleri yeni yeni şekillenecek bu çocukların böyle harcanıyor, kullanılıyor, mal gibi değerlendiriliyor oluşları içimi burkuyor. Buna rtük te seyirci kalıyor nedeni sanırım kayınbaba korkusu.

Ne küçük  ibolar ne küçüklü büyümüş sanatçılar geldi geçti büyüyünce nelerle ne sıkıntılarla karşılaşıyorlar iken bu çocuklarında bile bile ailelerininde göz yumuyor oluşları ile bu şekilde kullanılmaları ne acı. Çok acı biri buna bir dur desin o çocuklarda bu yaz günlerini tv eğlencesi mezesi olarak değil arkadaşları ile sokakta oyun oynayarak geçirsin.

Çocuk gibi olması gerektiği gibi.

Son kalan sigaramı 23.06.09 ‘da içtikten sonra ertesi gün cebimdeki paraya bakarak sonra gereksiz yere 11 yıldır dumana verdiğim paraları hesab etmem ile mütevellit, bir anda bir daha almayacağım dememle sigarayı bırakmış oldum. Kendimi rahat hissediyorum. 11 yılda alışkanlığa dönüşmüş bir durumdu sigara kullanıyor olmak.

Bir arkadaşınla bir cafe ye oturdun mu? Bir kahve söylenir yanına hemen paketten bir dal sigara çıkarılıp yakılır. Sonra bir daha bir daha bir daha bir daha, ta ki 20 adeti bitirene bir yenisine ödenek ayırana dek. Bu öyle bir durum ki onu alacaksınız beyin istiyor iradeniz ile karşı koyamıyor o yeni pakete ulaşana kadar rahat edemiyorsunuz. Bir arkadaşım 2 şer 2 şer alıyor ki temkinli olmak için hani birisi olmadık b ir zamanda biter ise bu zevkten mahrum kalmasın ?

Aslında bırakmış olmanın en zor yanı ilk günün aşılması sonrasında size kattıkları ile bunu aşabiliyorsunuz. Daha rahat mücadele edebiliyorsunuz. En önemlisi canınızın istediği anları geçiştirebilmek. Ben bunu yazarak, karalayarak, şekersiz limonlu çay içerek su içerek biraz yürüyerek aşıyorum.

Artık sigara kokmuyorum o kokunun ne demek olduğunu içen birisinin yanıma gelmesi ile anlıyorum. Öyle koktuğumu düşünmek bile beni tiksindiriyor.  Sanki bir perde kalktı gözümden.  Emin olun zor değil öyle tutup terapilere gidecek ilaçlar kullanacak kadar zor değil. Herşey kendini kontrol edebilmekten, akıl kullanmaktan geçiyor.

Daha öncede bırakım denemelerim olmuştu. Sigarayı bıraktım diyor çok canım çektiği anları yanıma aldığım puroyu yakarak geçiriyordum.  Sonra puro bulamadığımda puro sigara karışımı “kaptanlı karalı” şeyleri alarak kendimi avutuyor ve hala daha sigara içmiyorum diye kendimi kandırıyordum. Sonra kaptanlı karalı o şeyleri de bulamayınca en sonunda sigara alıyor ve eski durumuma geri dönüyordum. Bu kez kendi kendime yaptığım bu oyuna da gelmedim. Puro avuntusunuda değerlendirmiyorum.

Şimdiii kısaca bir hesap yapalım. 3 gün 3 paket 3×4=12 tl 30 gün için hesap 120 tl 300 gün için 1.200 tl 360 gün için 1.440 tl şimdi 11 yıldır içiyor oluşumu ve son yıllarda arttırdığımı düşünürsek yılda 1.200 tl gibi ortalama bir rakamdan 11 yıl 13.200 tl benden sigaraya verilmiş para olarak karşıma çıkıyor. Ne için havaya üflemek için ne için ciğerlerimi karartmak için, ne için sağlığımdan olmak için, ne için koku duyumdan mahrum kalmak için, ne için kötü kokmak için, ne için dev şirketlere para kazandırmak onların bir kene gibi kendi rızam ile kanımı emmelerine izin vermek için.

Sigarayı bırakmak inanın zor değil. Sadece inanın. Kendinize güvenin. Geleceğinizi aklınıza getirin. Sigaraya verdiğiniz para ile neler yapabileceğinizi düşünün.  Sizden gidenleri, sigaranın size bıraktığı izleri düşünün.

İleride keşke içmeseydim demektense bugününüzden yarınınızı kurtarın.

Her gün aynı saatte uyanıp aynı yolu aynı insanlar ile karşılaşıp serviste uyuyup işe giden ben, sporun s si ile uzun zamandır ilgilenmeyen ben ilk gün için bir hayli yoruldum, ama devamını getirmeye kararlıyım. Bu saçma sapan fitness salonlarında bir sürü kendini beğenmiş ayna karşısında kaslarını izleyip şişirip içsel dışsal tatminlerini sağlayan aklı evveller le aynı ortamı paylaşmak gibi değil.  Kıyaslanacak gibi değil.

Hangisi doğru bilemiyorum. Senin için kalıyorum deyip benim planlarımı hiçe sayarak elimi kolumu bağlamak mı? Gidip suçluluk duygusu çekmek mi? Gitmeyip suçluluk duygusu çekmek mi? Tercihe zorlanıyor oluşumu yada zorlanıyor oluşu  hissedişime kızmak mı ? Yoksa bana ihtiyacı olanlara yüz çevirmeyip yardımcı olup tribal enfeksiyonlara maruz kalmak mı? Minarede var kılıfta. İşin aslı bende ama anlayacak nerede.

Bu aralar parasal dengelerim bir hayli alt üst durumda. Para biriktirmem gerektiğini söyleyen ama hiçte o yönde sağolsun çaba sarfetmeyen birde kız arkadaşım olunca işler iyice çığırından çıkıyor. Sanırım bana fazla geliyor. Nerede ev kurup evlenmek. Hem elime kolumada hakim olmalıyım bir anti parantez.